Maand: november 2017

Herkomst van sinterklaas en het christen maken van het oude gebruik.
Normaal reageer ik nooit op domme akties van mensen, maar nu laten zij zich wel heel erg in de kaart kijken voor wat hun bedoeling is om leuke feestjes af te schaffen, want anders kan ik het niet uitleggen.
Het originele sinterklaasfeest vindt zijn oorsprong in de aloude Runentijd. In die tijd was het de gewoonte dat er recht (het DING) werd gesproken als dat nodig was. Was het een jaar lang niet nodig dan werd Odin gedankt, onder andere door de kinderen wortels in de schoenen te laten doen en voor het naar bed gaan voor de vuurplaats te laten zetten. Dit om de roeken (grote kraaien) van Odin in de gelegenheid te stellen de wortels op te halen voor het paard van Odin. De roeken zijn zwart van kleur en vertelden Odin alles wat er voorviel op het wereldgedeelte dat door Odin werd verzorgd. Dit werd natuurlijk in een boek opgetekend. Zoals bekend noemen kinderen in eerste instantie vogels piet(j)e(n). Dat afhankelijk van hun formaat. Omdat er bij het bekeren van het noordelijke deel van Europa veel feestdagen werden omgezet in een christelijk jasje en er geen precedent was voor de vogels werden deze gepersonifieerd. Dit werden dus de zwarte pieten. En Odin werd sinterklaas. Eerst twee zwarte pieten en later meerdere. Over het verdere feest werd een christelijk sausje gegoten en klaar was sinterklaas voor gebruik door de christelijken. Net zoals zeer vele van de feestdagen uit die tijd de verandering ondergingen. Zoals uit het bovenstaande mag blijken zijn de zwarte pieten geen overblijfsels uit de slaventijd maar een aanpassing aan de christelijke voorschriften, die desnoods met geweld werden afgedwongen voor degene die niet mee wilde gaan in die stroming. Ook werd er een straf gelegd op het niet nakomen van de christelijke regeltjes door te dreigen met verbanning naar Spanje de toenmalige vijand van het noordelijke deel van Europa. Dus wat voor waarde heeft het gebler over discriminatie en zo, als je je niet eerst op de hoogte stelt over de werkelijke achtergrond van bepaalde volksgewoonten?

Een flink aantal jaren geleden werd er een nieuw speelgebied voor de kinderen aangelegd. Dat was namelijk nodig volgens de regels die de lokale overheid had gesteld voor zichzelf en de bewoners. Dus kwamen er een twee- of drietal kiepwagens met speciaal speelzand. Dat is een beste hoop. Dat vonden een paar ouders uit een andere wijk ook. Na wat heen en weer gepraat door wat buren in die wijk, werd er besloten om daar wat zand, via een aanhangwagen, weg te halen voor de zandbak in hun wijk. Zo gezegd, zo gedaan. De aanhangwagen achter een van de auto’s en naar de zandhoop gereden met wat scheppen erin om het zand in de aanhanger te scheppen. Ze hadden de aanhanger bijna vol toen er plots een politieauto voorbij kwam. Die stopte, reed terug en kwam vragen wat zij dachten te doen. Een van de scheppende mensen zei tegen de agent dat zij het zand over hadden van een project dat zij in de eigen tuin hadden aangelegd en dat zij daarom het idee hadden om het teveel maar hierbij te gooien. De agent sprak de historische woorden: hier komt niets van in, jullie gooien het maar weer terug op de aanhanger en maak er maar wat anders van. Ja en wat doe je dan, niets anders dan de orders op volgen toch? Toen de aanhangwagen vol was, vroeg de agent nog of dat ongeveer de hoeveelheid was die zij erbij hadden gegooid. Waarop zij uiteraard bevestigend antwoorden. Met de opdracht: nooit meer doen hoor, konden zij gaan. Iemand die wat weet van het effect van weghalen of toevoegen van aarde c.q. zand bij een hoop te zien geeft, kan zien of er wordt bijgegooid of weggehaald. Deze beste agent had dus blijkbaar deze kennis niet en deed dus precies wat de buren wilden. Hij gaf hen zelfs officieel opdracht om de aanhangwagen vol te gooien. Daarom: denk eerst na en gebruik je ogen, gevoel en verstand voor je een opdracht geef. De werkelijkheid kan anders zijn dan de schijn. Bij een opdracht hoort ook een verantwoordelijkheid, besef dat wel voor je de opdracht geeft,