Categorie: Geen categorie

In het verboden verleden van Europa, van voor de tijd van Karel de Grote (moordenaar) was het volkomen normaal dat de (verkozen) koning in noordelijk Europa zelf zijn eigen grond samen met zijn vrouw bewerkte. Hij en zijn vrouw waren gewone mensen, die alleen tijdens perioden van spanning en oorlog tevoorschijn kwamen en de leiding, van het grondgebied en de bewoners, tijdelijk op zich nam om alle noodzakelijke acties te coördineren en te proberen om het zonder of zo weinig mogelijk geweld op te lossen. Dat dit goed werkte, mag blijken uit het ontbreken van ambtenaren en regeringen in die tijd. Alleen de opslag van voedsel voor de wintermaanden en hulp voor hongernood gebieden viel onder de verantwoordelijkheid van een zeer beperkte (meestal twee) groep mensen . Er was geen politie of leger (nodig) en de mensen hadden zoveel zelfverantwoordelijkheid, dat de rechter één keer per jaar voorbij kwam om, als het nodig was, recht te spreken. Was men getuige van een misdaad, hoe klein ook en had men niet ingegrepen, dan was men net zo schuldig als de dader en kreeg men ook dezelfde straf als de dader.

Zoals al is aangegeven, is een van de belangrijkste zaken die men leerde van af de geboorte het zelf verantwoordelijk zijn voor de dingen die men zegt, doet en laat. Dit was de basis van de hele samenleving. De eigen verantwoordelijkheid. Niet die van de eventuele meerdere (welke?). Er waren geen meerderen, wel de begeleiders tijdens het opgroeien gedurende het gehele leven. Deze hadden geen verantwoordelijkheid of verplichtingen ten opzichte van degene die zij begeleiden, anders dan de zaken die zij de anderen bijbracht.

Een echte regering was er niet, alles werd door de dorps- of stadsraadbijeenkomst in gemeenschappelijk overleg besloten. In dit overleg zat iedereen die zich aangesproken voelde door het onderwerp. Er was dus geen bestuur dat ook maar iets besliste. Alles ging in onderling overleg. En de eigen verantwoordelijkheid was allesbepalend. Een afwijkende agenda was bekend en niet achterbaks. En als er geen overeenkomst kon worden bereikt ging het geheel niet door.

Ook de universiteiten werkten op die wijze. Dus een onderzoek naar straling was er alleen om erachter te komen of iets schadelijk was voor het milieu of niet. Geen gezeur over hoe schadelijk of hoe gezond het was, het was schadelijk of gezond punt uit. En die uitkomsten werden gedeeld met andere universiteiten.

Al de verhalen van woeste overvallen door de Noormannen en Vikingen waren slechts een reactie op de manier waarop zij werden verwelkomd.

Als je je gaat verdiepen in de werkelijke geschiedenis kom je dit soort gegevens tegen. Nogmaals de basis van de gehele maatschappij van Europa voor Karel de Grote was: zelfverantwoordelijkheid.

2019

2019 wordt het jaar van de verdwijning van de grote bedrijven en winkels uit de winkel- en industriegebieden in de directe omgeving van de stad en dorp. De opkomst van de kleine winkels en bedrijfjes is al weer volop aan de gang en wordt alleen maar sterker. De goed opgezette bedrijfjes en winkeltjes in de directe omgeving, zullen gaan groeien zonder dat zij grootgrutters en superbedriiven worden. De tendens wordt een of twee persoons bedrijven of winkels. De zwarte voorspelling van een aantal bladen die wereldwijd bekend zijn, komt uit. Maar dat betekent dat een groot aantal mensen hun baan kwijtraken en dat de werkeloosheid wereldwijd schrikbare cijfers gaat aannemen. De voorlopers zijn nu al merkbaar. Kijk maar naar het aantal ‘gelukszoekers’ dat onze kant opkomt en zich wentelen in onze ‘welvaartvoorzieningen’. De ‘babyboomers’ en hun opvolgers hebben met veel zweet en pijn een grote pot met geld voor eventualiteiten opgebouwd die nu in een rap tempo wordt leeggestolen omdat er een steeds groter aantal nonproductieve mensen deelnemen aan het arbeidsproces. Dit nog buiten de ‘gelukszoekers’. Wat nonproductieve mensen zijn hoor ik u vragen. Nou wat denkt u van bijna alle mensen die bij de overheid werken, in de bedrijven zijn, zonder dat dit te maken heeft met het eigenlijke productieproces. Dus onnodige administratieve en leidinggevende mensen. Een heel groot deel hiervan zal de komende maanden en jaren merken dat zij eigenlijk niet nodig zijn en ontslagen worden. Wat die mensen kunnen doen is zelf op zoek gaan naar werk waar wel vraag naar is. Want ook de grote pot met geld zal straks met dit tempo en versnelling hiervan, wel snel leeg raken en dat buiten het gevaar van het waardeloos worden van ons zuurverdiende geld. Vergis je niet: de schulden zullen blijven bestaan en het spaargeld zal verdwijnen. Het vreemde doet zich dan voor dat beleggingen en dergelijken zullen blijven bestaan, dus mensen met een hoop beleggingen in de goede sectoren worden beslist niet arm, maar de gewone man betaalt zo als gewoonlijk de rekening. Het is een zwarte blog maar dat kan ook niet anders met de huidige vooruitzichten. De volgende keer weer door met de ideale samenleving.

Waar komen al die EMK’s vandaan en hoe komt het dat er zoveel worden?

De EMK’s worden door alle apparaten opgewekt die elektriciteit gebruiken. Dat was antwoord nummer een.

Een van de specifieke kenmerken van die EMK’s is dat zij elkaar versterken en ook elkaar als het ware opzoeken.

Dus zowel de koelkast als de tv en de radio maar ook de telefoontjes en andere elektrische apparaten zijn de veroorzakers.

Als er voldoende van deze veroorzakers zijn, gaan zij door hun samenstelling niet alleen de magnetische velden verstoren, maar ook alles wat leeft. Want alles wat leeft heeft een (zwak) magnetisch veld waarbinnen het zich beweegt.

Ook de wereld heeft een magnetisch veld wat zorgt dat we er niet vanaf vallen en dat we via de Noord- en Zuidpool altijd onze weg kunnen vinden. Dat geld ook voor de dieren.

Een van de kenmerken van het fout gaan oftewel teveel worden van de EMK’s is dat het kompas, dus de Noordpool van zijn plaats gaat. Het begint langzaam, maar wordt in de loop van de tijd steeds sneller. Voorbeeld: in het begin gaat de Noordpool door natuurlijke oorzaken in de tienduizend jaar ongeveer 8 mijl van zijn plaats. Naarmate er meer (natuurlijke) EMK’s komen versnelt dat proces. Dus in duizend jaar 8 mijl, dan in de eeuw, vervolgens in de tien jaren en dan in één jaar en dan worden het in rap tempo 80 mijl per jaar en neemt de snelheid elk jaar met een factor 10 toe.

Tot zover de technische uitleg.

Nu de andere uitleg. Wat voor invloed hebben al die EMK’s op alle levende wezens? Zowel lichamelijk, geestelijk als emotioneel.

Alle levende wezens zijn op een subtiele wijze gevoelig voor een overdosis aan EMK’s. Dit omdat zij ook bestaan dankzij een magnetisch veld en alle communicatie met, via en in het lichaam van deze wezens geschiedt via kleine elektrische stroomstootjes. Deze stroomstootjes moeten een bepaalde sterkte hebben om een gecontroleerde uitwerking te hebben binnen het lichaam, de geest en op de emoties van het wezen. Immers de emotionele uitwerking is een soort van elektrische reactie ergens op. Positief of negatief. Door teveel aan spanning wordt woede opgewekt en een tekort zorgt voor ziekte. Die waarden zijn zo klein dat er al snel een teveel of te weinig op zal treden. Als deze EMK’s nu wereldwijd bepaalde waarden overtreden dan kan de natuurlijke bescherming van de lichamen dit niet meer aan en vinden er ongecontroleerde acties plaats die niet door het wezen zelf gewenst worden.

Dus kort en goed: alle EMK’s hebben invloed op de wezens of zij dit willen of niet als deze boven een bepaalde norm uitkomen of (bijna) aanwezig zijn. Zowel lichamelijk als geestelijk.

In het algemeen betekent dit dat alle hoogspanningskabels, transformatiestations, zendermasten, koelkasten, stofzuigers, radio’s, tv’s, mobiele telefoons, wasmachines en ga zo maar door meehelpen om de wezens uit zijn natuurlijke evenwicht te brengen.

Waardebepalingen van bijdragen aan de maatschappij.

Door het ontbreken van de moderne vorm van waardebepaling van alle acties in geld werd er in die tijd geen waarde aan wat dan ook toegekend.

Alle acties die werden gedaan, klein of groot, waren even belangrijk, zolang zij ten gunste van de maatschappij waren en niet schadelijk.

Begrippen als schuld, tegoeden, opties et cetera kwamen niet voor in deze vorm van samenleving.

Het enige wat van belang was, waren de eisen van geen negatieve effecten voor de samenleving als geheel.

Als het nodig was werden er hulpgoederen gestuurd naar een hulp vragende samenleving zonder dat er enige vorm van vergoeding tegen over moest staan.

Het belangrijkste was de hulp die men kon geven en het gevoel dat men weer een aantal medemensen had geholpen.

Dat alleen was al een vergoeding die dieper inwerkte dan wat voor materiële vergoeding dan ook.

Goud en zilver kende men ook al.

Maar dat werd gebruikt om mooie sieraden te maken die weer een nuttige functie hadden zoals een soort van sluitingen en pennen voor op de kleding.

Of ringen, armbanden, halskettingen enzovoort.

Vaak werden dat soort sier zaken in tijden gemaakt als er door wat voor oorzaak dan ook geen andere zaken gemaakt hoefden te worden gemaakt.

Dat is vaak af te lezen aan de manier waarop dat soort voorwerpen werden afgewerkt.

De siervoorwerpen waren van een dergelijke goede kwaliteit dat er nu nog met enige eerbied naar wordt gekeken hoe men dat in die tijd met die ‘primitieve middelen’ voor elkaar heeft gekregen.

Ook de schepen die werden gebouwd dwingen nu nog een grote mate van eerbied voor het vakmanschap af.

Zij zijn onvoorstelbaar evenwichtig en stevig gebouwd. Zeewaardig en tegen het ruwste weer bestand.

Zij werden uiteindelijk gebruikt om alle volken langs de kusten van zeeën en rivieren te bezoeken en gegevens en lokale producten en ideeën te ruilen.

Uitbreiding van het leefgebied.

Na een aantal jaren waren er zoveel mensen dat men meer ruimte nodig had om te kunnen leven en de benodigde groenten en prooidieren moest hebben. Dit buiten de woonruimten om.

Er werd in onderling overleg besloten dat er een nieuw dorp moest komen een aantal kilometers verderop.

Dit was na verloop van tijd weer nodig, net zo lang tot er een cirkel van dorpen was ontstaan en er in het centrum iets van een stad ging ontstaan.

Dit alles zonder ook maar enige planning.

In de stad werden de dingen ondergebracht die geen dagelijkse kost waren voor de dorpen.

De wat betere gespecialiseerde genezers, onderzoekers, smeden, timmerlieden, meubelmakers en zo voort.

Deze specialisatie ging door tot er een soort van universiteit ontstond die alles onderzocht op het nuttig zijn voor de gehele samenleving.

En wat ook maar de kleinste schade kon aanrichten aan de samenleving en verboden moest worden.

Tevens ontstond er een soort van bodedienst tussen de diverse dorpen en steden.

Deze was speciaal voor het overbrengen van de gewenste zaken naar het andere dorp of stad.

Het was tevens handig in geval van het mislukken van de oogst of in geval van overstroming.

Ook de specialisaties op de diverse gebieden werden uitgewisseld en de kennis gedeeld. En weer verder gedeeld met de volgende steden of dorpen.

En dat alles zonder dat er een vorm van regering of overheid aanwezig was.

Hele landstreken werden zo bevolkt.

En het leven in die gebieden was ontspannen en in evenwicht met de natuur.

De mensen waren zich bewust van hun verantwoordelijkheden ten opzichte van hun medemensen en de hun omringende natuur.

Zij namen die verantwoordelijkheid zeer bewust en letten ook sterk op dat zij niets deden dat dat evenwicht kon verstoren.

Indien nodig spraken zij anderen aan op deze verantwoordelijkheid.

In een veel later stadium ontstond er een soort van rechtspraak. Die kwam een maal per jaar langs en als er recht gesproken moest worden werden de omstanders van de daad net zo hard gestraft als de dader(s). verder was er een soort van kermis om te vieren dat er niet behoefde te worden gestraft.

De samenstelling van de antieke maatschappij.

Voor er sprake was van religies of regeringen en alles wat daar bij behoort, was er ook een maatschappij die zich goed wist te handhaven.

Laat ik beginnen bij het begin.

Als eerste woonvorm was er een soort van dorp waarbinnen een aantal individuen samen waren gekomen. Hierin was iedereen gelijk. Er was dus geen leid(st)er of hoofdfiguur die de lakens uitdeelde.

Dus geen patriarchaat of matriarchaat in wat voor vorm dan ook. Als er iets moest gebeuren wat iedereen aanging dan werd dat ook in samenwerking gedaan of overlegd.

Zelfs de kinderen deden, in hun capaciteiten, mee.

Ieder deed waar hij of zij goed in was en nuttig was voor de leefgemeenschap.

De een hielp met het zware werk zoals ploegen, houthakken, huizen bouwen en oogsten.

De ander was weer goed in het jagen, wide dieren vangen en temmen.

Weer anderen deden het zaaien, helpen bij het uitzoeken van nuttige kruiden voor het eten, gezondheid enzovoorts.

Vaak waren er diverse specialisaties in een persoon verenigd.

Men ging er gevoelsmatig vanuit dat iemand goed was in datgene wat automatisch door hem of haar werd opgepakt.

De gehele samenleving was gebaseerd op de eigen verantwoordelijkheid en de ongeschreven regeltjes die daar uit voortvloeiden.

Deze regeltjes waren niet zo rigide als de huidige regels die opgeschreven staan.

De mens kon de verantwoordelijkheid ook niet afschuiven of afwijzen.

Men was en bleef zelf verantwoordelijk voor datgene wat men al dan niet deed of liet.

Dat hield onder andere in dat als men iets zag dat iemand een ander direct of indirect schade berokkende en er niets tegen deed om het te stoppen of te voorkomen, men net zo schuldig was als de dader. Als er een dader was.

Als je zag dat er een overstroming dreigde en deze door een simpele handeling te voorkomen was, het volkomen normaal was dat men dat ook deed en zo niet, was men schuldig aan de schade van de ander(en).

Zijn wij slaven of vrije mensen?

Wij worden aan alle kanten gebombardeerd met gegevens dat wij niet genoeg geld hebben of niet genoeg durven te lenen voor alle beschikbare, onnodige, luxe artikelen.

Dat wordt in een wijze gebracht dat wij ons schuldig moeten voelen als wij al die luxe niet hebben of kopen.

Dat door alle reclame en andere artikelen in de media en het commentaar in onze directe omgeving.

Wat laten we via dit gedrag eigenlijk zien?

Is het niet zo dat we laten zien wat een goede slaven we zijn?

Want we kopen toch wat ons wordt opgedrongen via de reclame?

Is het niet zo dat we de luxe artikelen gebruiken om te tonen wat voor goede volgers of slaven van het systeem we zijn?

Wat bij ons ook goed werkt is een afgunstig gevoel opwekken op mensen die dat soort artikelen wel (kunnen) kopen/aanschaffen.

Dat wordt door allerhande media bij ons ingeprent.

We moeten jaloers zijn op de rijken en minachtend neerzien op mensen die minder hebben dan wij.

Waarbij de reden van het minder hebben niet belangrijk is. Dat zijn degene die het niet de waard zijn om mee om te gaan.

Voorgaande zinnen zijn helaas werkelijkheid in onze huidige maatschappij.

Wat als het ons overkomt en we er niets aan kunnen doen?

Gaan we dan in een hoekje zitten huilen en simmen?

En hoe gaan we om met mensen die heel bewust dit soort zaken links laten liggen en hun eigen leven op hun eigen manier leven.

Zonder al die onnodige luxe prullen.

Wat zijn eigenlijk onnodige luxe prullen?

U heeft er misschien wel meer dan u beseft.

Een platte tv met achterlicht, een nieuwere auto met led verlichting en ingebouwde navigatie.

En wat te denken van een elektrische fiets, een ipod, de nieuwste tab en zo voort en zo voort.

Is die nieuwe airco wel nodig? Want wat is er verkeerd aan een ouderwetse verwarming en ventilator?

En begin nu niet met de climaathoax want die is allang achterhaald.

Zoals belooft hierbij mijn eerste visie op onze maatschappij.

De ideale maatschappij is voor mij een vorm die gebaseerd is op de verantwoordelijkheid van elk mens zelf voor zijn directe omgeving. Zoals die van alle levende wezens met hun onderlinge contacten. Respect naar alles en iedereen wat er zich binnen jouw levensruimte leeft en bevindt. Of je dat ding of situatie of die persoon nou mag of niet doet niet ter zake. Jij bent en blijft verantwoordelijk voor wat van jou uitgaat en hoe je iets of iemand anders benaderd.

In de huidige maatschappij schuiven heel veel mensen hun verantwoordelijkheid maar wat makkelijk af naar allerhande instituties. En dat met als motivatie dat die instituties daar toch voor zijn. Een zwakker excuus heb ik nog nooit gehoord. Of je jouw verantwoording, die alleen van jou is, aan een ander kan geven, zoals een fiets of een auto.

Dat gaat voor een groot deel ook op voor jouw stem bij het stemmen. Als die partij niet doet wat jij wilt dat er gebeurt stem er dan niet op en stem op een andere partij of stem niet als je jouw macht niet meer weg wilt geven.

Ook in het dagelijkse leven is een keuze soms van groot belang.

Denk hierbij aan: in welke winkel ga ik nu eens mijn boodschappen doen. En heb ik deze artikelen wel nodig? Moet ik wel in de auto naar die bestemming of kan ik dat beter met de fiets doen. En dan niet om de centen maar voor mijn gezondheid.

Ik zelf heb gemerkt dat een beslissing nemen soms heel moeilijk kan zijn, met name als het gaat om wat de ander wel niet van mij kan denken. Nu ben ik zover dat dat me niets meer kan schelen.

Het gaat niet om wat de ander denkt te verstaan, maar wat ik laat zien of zeg. Wat ik zeg, denk, doe of versta is mijn verantwoordelijkheid en niet die van de ander. Is het niet duidelijk kan ik altijd om verduidelijking vragen.

Tot de volgende aflevering

Tot zover een inzicht in het handboek voor de energetische praktijk. Voor verdere gegevens en technieken zult u het boek moeten kopen bij mijn uitgever. Dat kan, zoals al mijn boeken, direct bij de uitgever http://www.conferent.nl/ of bol.com of de reguliere boekenhandel.

Ik ga me nu meer richten op de wereld om me heen en mijn visie daarop. Waarbij ik het niet zal schuwen om de naam of namen die daarbij horen te vermelden.

Ik hoop dat u niet zult reageren want dan moet ik weer aan allerhande regels voldoen en daar heb ik de pest aan. Regels zijn om gebroken of overtreden te zijn. Daarom zijn ze ontworpen.

Tot lezens.

Toekomsten zien.

Iedereen heeft de keuze uit verschillende toekomsten.

De toekomst is vergelijkbaar met een groot drie dimensionaal spinnenweb in de vorm van een bol.

Waarbij jij altijd in het centrum zit.

Alles is mogelijk, mits je bereid bent je toekomst te veranderen door beslissingen te nemen of niet.

Elke beslissing, hoe klein en onbeduidend ook, verandert de toekomst in een andere toekomst.

Neem je geen beslissing, dan ga je gewoon rechtdoor en bij de volgende splitsing word je weer geconfronteerd met dezelfde vraag.

Elke keer wat dringender.

Net zo lang tot je een beslissing hebt genomen die niet rechtdoor gaat of komt te overlijden.

Om een goede beslissing te kunnen nemen is het nodig/mogelijk in de toekomsten te gaan kijken.

Dit kun je bereiken door je ogen te sluiten en het bewustzijnsniveau te verlagen/verhogen, je te verplaatsen naar morgen en de eventuele verdere toekomst.

Waarbij je diverse toekomsten kan zien door een virtuele beslissing te nemen en naar de toekomst te gaan, regelmatig terug te komen naar het hier en nu, vervolgens weer via een andere virtuele beslissing naar een hierbij behorende toekomst te gaan.

Iedereen heeft een rode draad van alle mogelijke toekomsten in zich.

Je hoeft je alleen maar bewust te worden van het gegeven dat die rode draad er is en dat je deze in de toekomst net zo duidelijk kan zien als het verleden.

Omdat de toekomst nog niet ingevuld is, is het mogelijk deze te veranderen binnen de grenzen die door je rode draad worden aangegeven.

Daarvoor moet je dan wel een beslissing kunnen nemen.

Welke beslissing, dat kan je zelf uitzoeken als je de uitkomsten kan inschatten door naar de toekomsten te kijken na de diverse beslissingen.

Tip:

Hou de uitslagen van de diverse beslissingen uitgebreid bij in een schrift, ook de beslissingen die niet worden genomen maar waar wel de uitkomsten zijn voorzien, zodat je meer ervaring op kunt doen in het zien van die uitkomsten.

Respect voor de privacy.